ساكن در دريايى خروشان ، به صورت سرزمينى ايمن باقى ماند ، حتى در آن هنگام كه ابرهه ، پادشاه يمن ، در صدد جنگ كردن با آن بر آمد ، بر اثر كار پرندگانى غريب كه سپاهيان او را با سنگى از سجيل تير باران كردند ، از تصميم خود ناگزير منصرف شد و عقب نشينى كرد . آيا خود دليل بر حرمت و احترام خانه و نشانه‌اى از بزرگداشت آن و نعمت بزرگى از خدا نبود كه مىبايستى در برابر آن با ايمان آوردن به او و به رسالتهايش سپاسگزارى كنند ؟ سورة الفيل / 355 [ سوره الفيل ( 105 ) : آيات 1 تا 5 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحابِ الْفِيلِ ( 1 ) أَ لَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِي تَضْلِيلٍ ( 2 ) وَ أَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْراً أَبابِيلَ ( 3 ) تَرْمِيهِمْ بِحِجارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍ ( 4 ) فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ ( 5 ) / 356 آيا نديدى كه خدايت با اصحاب فيل چه كرد ؟ شرح آيات : [ 1 ] بسيارى از عبرتهاى تاريخ است كه همچون نشانه‌هايى بر صفحات روزگار و در حافظهء نسلهاى متوالى نقش شده است ، ولى اندكى از مردم مىتوانند